Uitstelgedrag en studieproblemen

Uitstelgedrag en studieproblemen

In Procrastination and Task Avoidance, Theory, Research and Treatment, stellen Ferrari et al. (1995) dat uitstelgedrag drie kenmerken heeft:
1) de student toont een gebrek aan stiptheid in houding en gedrag,
2) er is sprake van een discrepantie tussen intenties en gedrag, en
3) de student heeft een voorkeur voor concurrerende activiteiten.

Uitstelgedrag heeft volgens Ferrari te maken met verschillende factoren:

  1. Uitstelgedrag zou voortkomen uit irrationele gedachten, zoals bijv: ‘alles wat ik doe zou makkelijk en zonder inspanning moeten kunnen gebeuren’, en ‘het is veiliger om niets te doen dan om risico te nemen en te falen’, en ‘ik moet perfect zijn’.  Zulke opvattingen maken het bijna onmogelijk om door de hindernissen en barrières van het dagelijks leven te laveren.
  2. Daarnaast speelt bij studenten met uitstelgedrag de neiging om activiteiten in de nabije toekomst (zoals vanavond de borrelavond) te waarderen boven een activiteit met een opbrengst die verder in de tijd wordt verkregen; liever direct een snoepje dan uitstellen en dan twee snoepjes.
  3. Uitstelgedrag wordt gezien als een persoonlijkheids ‘eigenschap’ waarbij twee factoren een rol spelen: 1) zorgvuldigheid/nauwkeurigheid (studenten die laag scoren op deze factoren neigen tot uitstelgedrag), en  2) emotionele instabiliteit (een hoge score op deze factor geeft aan dat angst en andere negatieve gevoelens sterk worden ervaren).
    Zorgvuldigheid/nauwkeurigheid als persoonlijkheidseigenschap is onafhankelijk van de eigenschap emotionele instabiliteit, er is geen relatie tussen de beide eigenschappen. Dat betekent dat de student die niet zorgvuldig/nauwkeurig is niet tegelijkertijd ook negatieve gevoelens ervaart zoals angst en somberheid.  Dat studenten worden gekenmerkt door de beide eigenschappen kan natuurlijk wel. Er zijn studenten die gebukt gaan onder faalangst  én uitstelgedrag vertonen.
  4. Eigenwaarde is een ander belangrijk aspect  van uitstelgedrag. Mensen zijn in het algemeen geneigd om in hun houding en gedrag hun eigenwaarde te behouden. Dat geldt ook voor studenten die hun uitstelgedrag toeschrijven aan faalangst. Zij redenen:  ‘Ik heb last van faalangst en daarom kan ik niet stipt zijn.’ Volgens Covington en Beery (1976) is hier sprake van zelf-invalidering. Zij  illustreren dit met het volgende voorbeeld:
    De student arrangeert z’n eigen falen bijv. veel te laat beginnen met studeren. Op deze manier kan hij geen tentamen doen en voorkomt hij de schaamtevolle gevolgtrekking dat hij onvoldoende vaardigheden zou hebben. Het falen kan nu worden toegeschreven aan andere zaken (bijv. ‘ik was toch al van plan het in de herkansing te doen’). Door op deze manier faalgevoelens te vermijden wordt de student echter zélf z’n eigen ergste vijand; hij is bang dat hij inadequaat zou kunnen zijn, maar uitvinden of dit echt zo is vindt hij nog enger.

Volgens Ferrari zijn twee opvallende gedragsprofielen te onderscheiden. Er zijn jongens die gebukt gaan onder  1) gevoelens van angst en somberheid en die tegenslag, frustratie en stress minder goed kunnen hanteren, en studenten met 2) een tekort aan beheersing in situaties waarin hun verleiding op de proef wordt gesteld.  Zij zijn minder strikt in het toepassen van normen, waarden en idealen. Zij menen dat zij hun doelen ook op een andere manier kunnen bereiken.

Andere opvallende inzichten van Ferrari:
Slimmere studenten stellen makkelijker uit omdat ze langer vertrouwen op last minute inspanningen.
Anderen zitten vast in de houding dat ze opgegeven literatuur met één keer lezen zouden moeten kunnen begrijpen volgens de opvatting ‘als je het niet in een keer snapt dan leer je het nooit’.

De universiteit Leiden heeft veel onderzoek gedaan naar factoren die samenhangen met studie-problemen en die aanknopingspunten bieden voor begeleiding. Hierbij de link naar resultaten van dit onderzoek.

http://www.leidenuniv.nl/ics/sz/so/webexpert/smart-onderzoek.htm

Ossebaard en Van den Heuvel geven aan welke typen uitstellers te onderscheiden zijn en hoe hun gedrag kan worden omgebogen naar een meer vruchtbare aanpak.
Het artikel in PDF 

Ossebaard en anderen bieden positieve psychologie als remedie tegen uitstelgedrag, zie
www.i2l.nl/pdf/4Artikel%201%20MFHJA.pdf

De universiteit van Leiden heeft een geweldig aanbod om uw studerende zoon te ondersteunen bij diens taken: http://www.leidenuniv.nl/ics/sz/so/webexpert/slimstu.htm

x