Uitslapen

Ik heb vandaag tentamen. Om 9.00 uur staat er een drie uur durende wiskunde marathon voor me klaar. Maar het regent. De wekker is al vier keer afgegaan en nog een vijfde keer snoozen zou betekenen dat ik mijn ontbijt pas na het tentamen kan nuttigen. Daar heb ik dan vooraf geen tijd meer voor. Dan moet ik meteen vanuit m’n bed op m’n fiets. Dat zal weer knorren worden rond half elf. De hele zaal zal horen dat mijn maag protesteert. Ik kan er dan niks meer aan doen. En hoe erg ik mijn armen ook om m’n buik sla als ik weer een grom aan voel komen, iedereen denkt er het zijne van. Ik blijf toch liggen. Dat is het me nog wel waard. Het regent ook zo lekker. En een nat pak zie ik ook niet zitten. Ik heb geen paraplu en in een regenpak wil ik niet gezien worden. Ik beeld me in hoe het er uit ziet als ik als enige druppelend aan een tafeltje plaats neem. Mijn haar plat op mijn hoofd, mijn broek plakt en voelt koud aan. Misschien houdt de regen wel op over 5 minuten. Dat zou mooi zijn. Dat kan toch ook haast niet anders. Hoor ik het nou zachter regenen? En trouwens, misschien is mijn fiets vannacht wel gestolen. Ik meen me te herinneren dat ik iets hoorde vannacht. Maar dat kan ook een auto zijn geweest. Of de poes van de buren. Boris. Een lief beestje. Zou die nu ook ergens buiten zijn? Natuurlijk! In augustus is er weer een kans. Dan zijn de herkansingen. Ik had toch niet zo goed geleerd bedenk ik me nu. En dan kan ik vandaag mooi even mijn kamer opruimen. Ik draai me nog maar eens om. Maar ging ik niet op vakantie dan? Ach, daar is ook vast wel een mouw aan te passen. Oelala, wat lig ik zo lekker.

Dan krijg ik een sms’je. Ik schrik van het kabaal dat de trilfunctie veroorzaakt. ‘Stil’ noemen ze dat bij Nokia dan… Het is van m’n moeder. ‘Succes met je tentamen vandaag. Knuffel mam.’ Dit is het zetje dat ik nodig heb. Wat ontzettend lief dat ze aan me denkt. Nu kan ik toch niet meer blijven liggen? Ik moet nu wel gaan zodat ik straks kan terugsturen dat het goed is gegaan. Dat ik van dit vak af ben en dat ik komend weekend weer eens langs kom. Nou, ga dan. Hoef je ook niet meer te douchen vandaag. Ik hoor het mezelf denken maar mijn lichaam blijft roerloos liggen. Had ik niet de muziek in moeten gaan? Ik kan me niet voorstellen dat iemand met tegenzin een muziekinstrument bespeelt. Sterker nog, het is hartstikke fijn om een instrument te kunnen bespelen en helemaal als dit in bandverband kan. Of kan ik niet alsnog een topsporter worden. Kan je daar op mijn leeftijd nog mee beginnen? We leven natuurlijk wel nog in het tijdperk van Sven Kramer en Federer… Misschien dan maar darter of bobsleeër?

Dan schrik ik weer wakker van de wekker. Het is 8.40. Toch weer in slaap gevallen… Het uitzichtloze gevoel dat alleen Doutzen Kroes mijn nog kan redden bekruipt me. Als zij in mijn kamer zou staan met in haar linker hand een ontbijtpakketje voor onderweg en in haar rechterhand een rugzakje met voldoende pennen en een rekenmachine met volle batterijen dan was de keuze gemakkelijk geweest. Voor de aardigheid kijk ik maar eens even de kamer door maar ik vang bot. Dan gaat de telefoon weer. Een beller. Het is mijn vriendin. Als zij hoort dat ik nog een slaapstem heb gaat ze vast en zeker niet blij reageren. Zo opgewekt mogelijk pers ik er een ‘goeiemorgen’ uit.  Een diepe zucht aan de andere kant van de lijn. Drie minuten later zit ik op de fiets.

Over Michiel

Mijn naam is Michiel. Ik ben zesdejaars student industrieel ontwerpen aan de Technische Universiteit in Delft. ‘IO’ zoals de studie ook wel wordt genoemd leidt mensen op tot uitvinder of zoals ze zichzelf anno 2012 liever noemen, designers. Hier kan ik een hoop creativiteit in kwijt omdat het, naast bouwkunde, een zeer artistieke studie is.

Omdat mijn interesse verder gaat dan alleen producten ontwerpen probeer ik naast mijn studie ook veel tijd te besteden aan andere vormen van creatief zijn. Zo mag ik graag schilderen, tekenen en schrijven en speel ik met heel veel plezier gitaar in een band.
Omdat ik al zes jaar student ben en omdat ik uit een gezin kom met drie jongens die alle drie gestudeerd hebben of nog bezig zijn, ik ben de middelste, hoef ik voor inspiratie voor columns niet ver te zoeken.

bier
x